บทที่ 579

ยามค่ำคืนทอดตัวปกคลุมทั่วทั้งบ้านอย่างเงียบงัน

คาเอลันผลักบานประตูห้องนอนให้เปิดออกอย่างแผ่วเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ภายในห้องสลัวราง สว่างไสวเพียงจากแสงเทียนไม่กี่เล่มที่จุดไว้ตามแนวผนัง เห็นได้ชัดว่าผู้รักษาเพิ่งเข้ามาจัดการก่อนหน้านี้ ทุกอย่างจึงมีกลิ่นหอมจางๆ ของผ้าปูเตียงผืนใหม่และสมุนไพร

เตียงถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ